Gerry Velema

Gerry Velema

Ze is een mensenmens. Ze gaat graag voor een hartelijke relatie met anderen, die verbinding benadrukken. Niet een vreemde zijn en blijven, maar je vertrouwd voelen bij elkaar. Samen met Wim, haar man woont ze in Roden. In hun verbouwde boerderij is niet alleen het kantoor gevestigd waar Wim jarenlang de scepter zwaaide, maar ook de studio ten behoeve van het Bemoedigingswerk. Hoe is dit werk ontstaan? Gerry is altijd als auteur actief geweest. 

Verlangen

Het schrijven begon ooit met een simpel gebed: “Heer, ik wil graag in de boekenkasten van mensen staan om hen te bereiken.” Vijfentwintig jaar lang werd dit gebed heel letterlijk verhoord (zie kader). Na haar laatste jeugdboek Eruit jij!, waarmee ze in 2009 de prijs voor het beste kinderboek won, veranderde er iets.

“Dit verhaal heeft me echt bloed, zweet en tranen gekost. Ik had het gevoel dat ik alles had gegeven in mijn schrijverschap. Kon ik dit ooit nog overtreffen? Toen kwam de vraag boven of God misschien een nieuwe weg met mij wilde gaan. Een totaal andere weg dan het schrijven. Waar ik normaal gesproken iemand ben van 'snelle beslissingen', duurde het nu maanden voordat dit plan rijpte. Opnieuw begon het met een gebed: Heer, blijf ik als schrijfster U dienen of wilt U nog iets anders met me doen? Ik was op dat moment 53 jaar, over de helft van mijn leven.

God bracht een verlangen: mensen bereiken met goede opbouwende woorden van geloof, liefde en hoop. Dara wara ze thuis zijn en het meest echt zichzelf zijn. In de kerk of gemeente zijn we misschien toch net even anders dan op op dinsdag achter de pannen. Het verlangen om mensen te inspireren, te bemoedigen, te verrijken in hun omgang met de levende Heer, dat zit er zeker bij mij in. Ik zag een soort zeepkist, en ging er op staan. Een digitale zeepkist.  ‘Wat zal ik roepen?’ vroeg Jesaja aan God (Jesaja 40). Toen antwoordde de Heer Jesaja:  ‘Vertel hen, hier is uw God.’ Terwijl deze dingen door me heen gingen, werd het me steeds duidelijker, dat God me riep tot een nieuwe andere taak.'  

Offers

Stukje bij beetje werden de ingrediënten Gerry aangereikt. “Het ontstond in mijn hoofd. Eén keer in de week wilde ik via een filmpje mensen bemoedigen, het liefst op vrijdag voor zonsondergang, een brandende kaars zou een vast onderdeel zijn en ik zou de boodschap uitspreken in Jezus’ Naam. Bemoedigen is als de ruach van God, Zijn blazende wind, die waait en roept: 'Blijf op Mij hopen, houd vol en laat je niet van je vreugde beroven.' Een boodschap die ik vooral wil uitspreken voor twijfelaars die soms onzeker zijn in hun geloof, vragen hebben en God hopen te vinden, zoekers zoals ik. Zoveel mensen leven in strijd en ik zie dit echt als mijn zendingsveld. Om uit te vinden of God dat ook vond, besloot ik er twee jaar helemaal voor te gaan. Dat betekende offers brengen: stoppen met schrijven – mijn grote liefde – en me helemaal concentreren op dit onderwerp.”

Biechtmoeder

Gerry's Bemoedigingssite.nl trok na een jaar al meer dan duizend vaste bezoekers en die groei bleef, momenteel zijn er zelfs zo’n 5300 mensen gratis abonnee. Daarnaast is er via Facebook een even groot bereik. 

"Ik bleef ook niet alleen in dit werk staan. Al in het eerste jaar kwamen er mensen die het werk mee hielpen dragen. Zoals de Steungroep, het gebedswerk en buddywerk die samen zorgdragen voor de nazorg van ons werk.Voor sommigen ben ik een vriendin, voor anderen een biechtmoeder.” 

Hebben we die bevestiging en bemoediging nu echt nodig, of is het typisch iets van deze tijd?

Kordaat: “Als broze, kwetsbare mensen hebben we absoluut bemoediging nodig. Een mens gaat al kapot aan één rotopmerking, daar komt geen kogel aan te pas. Tegenover één zo’n opmerking heb je zeven bemoedigingen nodig als tegengif. Gods woord staat vol met duizend bemoedigingen. We hebben het nodig en het is niet alleen iets van deze tijd, maar van alle tijden. Veel mensen voelen zich vergeten en niet geliefd. In de kerk horen ze over Gods liefde, maar echt geland in hun hart is die liefde nog niet. Ik pleit niet voor een passief wachten totdat het dan maar binnenkomt: door Gods liefde uit te delen, krijg je er zelf ook deel van. Wacht niet af totdat je zelf een compliment krijgt, maar wees zelf ook complimenteus. Wie geeft, zal ontvangen.”

Je was altijd iemand van het morele appèl, soms ietwat vermanend. Past dit liefdevol bemoedigen wel bij jou? 

Haar lach verraadt dat ze zichzelf goed kent. “In mij zit een vechter die onrecht wil aankaarten. Ter wille van mijn nieuwe bediening moet ik dat soms op een andere manier doen. Als ik een column schrijf, flitsen de snedige zinnen eruit en dan denk ik: 'Wat doe ik nou?!' Binnen deze bemoedigingssite blijf ik weg van de stokpaardjes die mensen onderling zo kunnen verdelen. Het gaat me om de verbinding en de liefde. Ik moet mezelf onder diezelfde tucht stellen; dat is een uitdaging. Soms is het beter niet direct met je mening te komen, maar eerst te zwijgen. Het feit dat ik via deze site wil opkomen voor de twijfelaars en de zoekers, past overigens heel goed bij mijn vechtersmentaliteit. Ook het feit dat ik tijdens mijn hele schrijversloopbaan heb geleerd dat ik moet doorzetten, komt nu heel goed van pas. ” 

Wie of wat zijn – naast de Bijbel – jouw inspiratiebronnen?

“Iemand die mij elke keer weer inspireert, is Corrie ten Boom. Zij stuurde haar bemoedigingen ook met filmpjes de wereld in en daar worden nog steeds mensen mee geholpen. Iemand anders, die veel minder bekend is, is Klaas Goverts. Hij is een oudtestamenticus die Gods rol als Ontfermer en Barmhartige vanuit de Thora uit de doeken doet op een manier die heel diep gaat. Gods liefde weet hij ontroerend onder woorden te brengen; mijn ziel wordt elke keer diep geraakt door zijn onderwijs. Te beseffen: God is altijd Dezelfde gebleven.”

Waar wordt jijzelf door bemoedigd?

“Door de reacties van lezers, want daardoor merk ik dat Gods bemoediging vrucht draagt! Er wordt in deze dagen veel gesproken over de bevrijdende en genezende kracht van God. Ik zou daar de kracht van bemoediging naast willen zetten. Mensen die niet genezen, worden soms ernstig ontmoedigd, maar God wil hen bemoedigen. Hij is naast een Genezer ook een Trooster en een Deelgenoot in de ellende. Dat besef op zich levert vaak al heling op. Mijn verlangen is dat we daar binnen en buiten de kerk nog veel meer van gaan leren.”


Bemoedigingssite.nl