Bemoedigen
Tegenover 1 woord van ontmoediging heeft de mens 7 woorden nodig die spreken van liefde en moed!

Waar is het allemaal begonnen?

Mijn moeder (91) wist het me kortgeleden nog zo spontaan te vertellen: 

Weet je hoe begon Gerry? Ik kwam op een ochtend bij je koffiedrinken en je vertelde me dat je bijna niet geslapen had. Er waren zoveel dingen door je heen gegaan. Je wilde minder gaan schrijven, je wilde iets anders gaan doen. Iets met de computer. Ik begreep er eerst niks van en dacht: nou, dat is jammer, ze schrijft zulke mooie boeken. Wat wil ze nu toch… 

Maar na verloop van tijd begreep ik het beter. God had je geroepen voor iets nieuws. Dit is ook iets, waarmee je misschien nog wel meer mensen mag bereiken en bemoedigen.

‘Vloggen’

Niemand had nog van het begrip ‘vloggen’ gehoord, ook ik niet, maar wat wij doen met de Bemoedigingssite, lijkt een beetje op ‘vloggen’.  

Het begon eind 2009. De Heer begon te spreken, stap voor stap kreeg ik instructies. Ik kan het niet anders verwoorden. Hij vertelde me hoe ik dit werk moest opzetten.   

Een website, de naam ‘Bemoedigingssite’.  Een camera, een filmpje,  een vast jasje, (intro en outro) filmpje delen via social media. Een bemoedigend woord, de bijbel open! Een wekelijkse Nieuwsbrief. Een brandende kaars, symbool dat Jezus het licht van de wereld is. Spreek de bemoediging altijd uit in de naam van Jezus. 

En eh… wanneer moet ik dit dan doen? “Doe het elke vrijdagmiddag, nog voor de zon onder is gegaan. 

Dit werk zal een digitale zeepkist zijn. Ga er op staan, stap de vrijheid en ruimte in en spreek namens Mij woorden van Geloof, Hoop en Liefde. Geef het aan Mijn kinderen die het nodig hebben om vol te houden! Doe het pro Deo, doe voor Mij. Je krijgt het immers voor niets, geef het ook door voor niets.     

Roeping

Zoiets aparts heb ik niet  eerder meegemaakt en ook niet meer hierna. In ongeveer drie maanden ontvouwde zich langzaam een wonderlijk plan. Het enige wat ik moest doen, was onderzoeken of het mogelijk was en geloven dat God sprak. En ik moest aan de slag gaan. 

Wist ik zeker dat dit van de Heer was. Nee! 

Was het logisch dat de Heer dit werk aan mij toevertrouwde: Nee! 

Het begin was voor mij ‘op water lopen’. Ik begon aan iets waarvan ik beslist niet wist of dit wel haalbaar was. Ik was 53 jaar, een groentje in deze social media wereld, en filmen, monteren en publiceren van video’s, ik had nog nooit gedaan. Waar begon ik aan?  

Als ik niets deed, kwam ik er nóóit achter of het misschien Gods stem was geweest. Uit de boot stappen heeft het risico dat je nat gaat worden. Dat wist Petrus vast ook wel. Maar wie waagt, die krijgt de kans om Jezus’ hand en kracht op een wonderlijke wijze te leren kennen! 

Juist in deze tijd! 

Ik vond het lastig mijn schrijfwerk op te geven voor zo’n onzeker plan. Maar een compromis vond ik toen ik besloot dat ik wel een jaar, hooguit twee jaar kon geven aan dit plan. Als het een fiasco zou worden, dan was er geen man overboord… Ik zou weer gaan schrijven. Dit halve antwoord stelde me gerust. Het was tijdelijk, het zou vast tijdelijk zijn en tijdelijk blijven. Nu, precies, tien jaar geleden. 

Ondertussen begon mijn hart steeds meer te kloppen voor het bemoedigen. Ik dacht er over na, ik las er over in de bijbel en het begon te leven. Wat was het nodig, dat bemoedigen van elkaar, juist in deze tijd! 

Tegenover 1 woord van ontmoediging heeft de mens 7 woorden nodig die spreken van liefde en moed! 

In de afgelopen tien jaar heb ik deze zin: ‘juist in deze tijd’ steeds weer opnieuw ingezet. Je zou zeggen, dat kan toch niet. Elk jaar hetzelfde zeggen. Maar ik zag dat elk jaar opnieuw het nog meer waar werd, dan het jaar er voor. De noodzaak wordt steeds maar groter, sterker en intenser. De tijden zijn nóg onrustiger en dramatischer geworden dan 10 jaar geleden en de toekomst zal dat vermoedelijk ook laten zien. 

Ik wil ervoor gaan dat deze site er zolang mogelijk zal zijn! Als mijn aandeel stopt, dan hoop ik dat we een mooi stuk werk achter mogen laten. Een platvorm voor ieder mens die honger heeft naar goede woorden, bemoediging, vertroosting, verkwikking van de ziel of versterking van het gemoed. 

Zolang het dag is, wil ik mij inzetten. Tot Jezus zegt: nu is het genoeg geweest. 

De wereld ging open… 

In het verleden ben ik wel eens bang geweest dat de Heer ons zou roepen in de zending. We hebben veel zendingsvrienden. We dragen zending ook warm hart en koesteren diep respect voor hen die zijn gegaan! Maar zelf gaan… Ach, ik ben toch zo’n huismus, zelfs vakantie hoeft voor mij niet per se. Me ontspannen doe ik thuis het beste.  

Maar nu: De bemoedigingssite komt tot op de meest verre uithoeken van onze aarde. Ik zag enkele jaren geleden, dat er iemand in Oman regelmatig onze site bezocht. Zodra ik het zag, bad ik voor deze onbekende. 

Om een indruk te geven: In de afgelopen week dat ik dit schrijf, halverwege januari 2020, bezochten ongeveer 1600 mensen onze website. 1225 kwamen uit Nederland, 303 uit Suriname, 38 uit België, en 23 uit de VS en dan volgen nog 17 verre vreemde landen met kleinere aantallen! Wat een wonderlijk bereik!  

Lessen leren terwijl je bezig bent

Is dit echt van U Heer? Een van de lessen die ik heb geleerd in de afgelopen tien jaar, is dat wij als christenen soms zo dogmatisch omgaan met geloof versus twijfel. Je hebt het of je hebt niet. Als je geloof hebt, dan zeg je nooit dat je twijfelt. Als je twijfelt, heb je geen geloof. Zwart is zwart en wit is wit. 

Ik ontdekte dat deze wetmatigheid wel opgaat bij mathemathiek, maar niet bij mensen. Bij mensen werkt niet alleen kennis en verstand, maar ook ons zielenleven. Naast geloof en twijfel, speelt ook onze wil een rol, onze verlangens en allerlei ervaringen werken stimulerend of remmend in geloven. We kunnen niet alles tot een rekensom reduceren. 

Al was ik in het begin niet zeker of het van God was, ik verlangde er sterk naar om Gods wil te doen. Ik denk dat de Heer dat zwaarder heeft gewogen dan of ik wel genoeg geloof had in deze roeping. 

Weet je nog van Petrus die uit zijn boot ging stappen. Je voet op het water zetten heeft nu eenmaal het risico in zich, dat je nat wordt. Maar het is tevens de enige manier om te ontdekken dat Jezus jou over water kan laten lopen, hand in hand met Hem. 

Hoe ging het verder: eind 2009 roeping en verkennen, januari 2010 aan het oefenen, de eerste voorbereidingen, en op vrijdag 5 februari 2010 verzond ik de eerste bemoediging aan 200 abonnees. Mijn eerste stap op het water…  

Na een half jaar waren er 1000 abonnees. Veel mensen ken ik niet persoonlijk. Aan het einde van dat eerste jaar waren er nog meer abonnees. God had gesproken, God had bevestigd: dit is de weg, wandel hierop. 

Bemoedigen is een kracht van God in mensen, door mensen en voor mensen! 

God zelf is de enige echte Bemoediger! Niemand anders. 

De Heer is onze inspirator, Hij brengt gedachten en de woordenstroom op gang. Soms hoor ik mezelf dingen zeggen, die ik zelf ook voor het eerst hoor. Die me diep raken, omdat ik ervaar dat ze van God komen. 

Alleen Hij zegt zulke goede en ware dingen. 

Als ik in de camera kijk, dan ben ik me bewust dat straks deze woorden zullen klinken op allerlei plekken, in zulke verschillende situaties: Op de bank, in de keuken, in de trein, in een ziekenhuisbed, op het strand, in Nederland, in het buitenland, op een zendingspost, in een verzorgingshuis of in een psychiatrische instelling of gevangenis. 

God weet wie er kijkt en ook hoe deze mens luistert en kijkt. Hij weet wat ieder persoonlijk nodig heeft. Onvoorstelbaar. Maar dit maakt God tot God, Hij heeft dat vermogen om bij miljoenen, zo niet miljarden op het zelfde moment, diep en intens betrokken te zijn. 

Dus ik zie de Heer bij mij, als ik bezig ben in de studio met de opname. Hij is er, Hij helpt me en inspireert me. Ik hoop dat je dat ervaart als je luistert en kijkt. 

Maar Hij is ook bij onze kijkers of de lezers van de teksten. Zijn Geest rust op ons werk. Hoe? Doordat Hij de woorden en gedachten van kracht kan voorzien. Alleen dan worden mensen bemoedigd! Zo zie ik onze samenwerking: De Heer regeert. Hij handelt met ons materiaal, naar zijn enorme liefde en kracht voor zijn kinderen. 

Wat ik het meest hoor als reactie op de bemoediging is dit: deze woorden had ik nu net nodig! Dit is wat God doet: Op de juiste tijd, bij de juiste persoon, het juiste woord laten landen! Spreuken 25: 11 

Het is wonderlijk wat God met eenvoudige boodschappen kan doen. Ik zal het meeste hier niet weten of horen. Dat is niet erg. Voor nu is het mij voldoende, een groot voorrecht, om zo nauw met de Heer samen te mogen werken! 

Dienen in vrijheid

Ik ben nu 63 jaar en altijd christen geweest. Een Nederlandse vrouw met een talent of gave. Dat uit zich bij mij in schrijven en spreken. Ik heb mijn stem maar weinig mogen gebruiken binnen de gemeenten waar ik bij hoorde. Als een gemeente of kerk zegt dat ze de gaven en talenten van hun leden willen gebruiken, dan bedoelen ze vaak voor de zusters: je mag alles doen, behalve (s) preken op zondagmorgen. 

Niemand stimuleerde deze gave, niemand daagde me uit hem te ontwikkelen. Dit tragische veronachtzamen van een gave van God, overkwam mij, maar ook vele zussen in mijn generatie en in de generaties voor ons. Ik heb me vaak afgevraagd of Corrie ten Boom ooit binnen een Evangelische gemeente zo tot ontwikkeling zou zijn gekomen, als toen ze zwerfster voor God werd. Dit is iets dat ooit nog een keer rechtgezet moet worden. Wat mezelf betreft: ik ben nog nooit zo uitgedaagd en gestimuleerd om me te bekwamen in het spreken, dan in de afgelopen tien jaar.  

Het is niet de tijdgeest die vrouwen van vandaag, toevallig, in de ruimte zet. Noch is het de cultuuromslag door feminisme, dat vrijheid en gelijke kansen brengt. Wij christenen hebben dat niet nodig, want het is Jezus Christus zelf, de enige, echte Bevrijder van elke vijandschap jegens de vrouw. Jezus geeft ruimbaan aan vrouwen. Hopelijk getuigt mijn leven hier ook van: God wil je als vrouw, als man, als mens, wél gebruiken in Zijn koninkrijk! Ja, ook jij bent van grote waarde, omdat God van je houdt!  

Roden,  26 januari 2020 

Gerry Velema 

Stichting Bemoedigingssite